هدف...

دقیقا 66 ساعت دیگه تابستونه! :)

دو هفته ی اول که استراحت محضه دیه؟ (وای بر اون کسی که طی دو هفته ی اول یه کلمه از درس حرف بزنه :-" ) حالا بعدش یه فکری واسه کنکور و ماجراهای بعدش می کنیم... ;)

نکته این جاس...

یه روز میشه ، یهو یه تصمیم میگیری! بعد با خودت میگی من تا به این نرسم کوتاه نمیام ، سعی میکنی براش! ممکنه بارها شکست بخوری ولی بازم ادامه میدی ، چون این هدفیه که برای خودت مشخص کردی! یعنی کنار کشیدن از اون هدف یعنی کل زندگیت بی معنی بوده! :-/

بعد دو حالت داریم ، یکیش اینه که به اون هدف میرسی، دیر یا زود، و خوشحال و خندان ":)" هدف بعدی رو بزرگتر انتخاب میکنی به زندگی ادامه میدی! خیلی هم خوب و قشنگ... پیش به سوی هدف بعدی.

حالت دوم اینه که آخرش میبینی موفق نشدی! حالا جدا از این که کلی از وقت زندگیتو گذاشتی روش و الان تمام اون وقت صرف کردنا بی معنی به نظر میرسه و از دست خودت عصبانی شدی ، این موضوع هست که حس میکنی تمام زندگیت به فنا رفته! این جاشه که بده! ولی این انتخابی بوده که کردی! پشیمون شدن ازش غیرمنطقیه چون از اول میدونستی احتمال موفق نشدن هست! پس کاری که میتونی بکنی اینه که خوشحال باشی که یه مدت از زندگیتو برای یه هدفی که دوست داشتی گذروندی. حالا هدف بعدیو انتخاب می کنیم و... ;)

حالا که هنوز هیچی معلوم نیست! ولی این متن این جا میمونه تا یادم بمونه! :دی شاید یه روز به درد بقیه ام بخوره :)

خوش باشین و دیگر هیچ.